piesza.pl

Na północnej stronie zbocza znajduje się strome zejście do Groty Lurdzkiej. W 1849 roku został założony w tym miejscu kamieniołom. Prace przy wydobyciu kamienia były tak prowadzone, że od strony bazyliki powstała niemal pionowa ściana. To spowodowało, że z roku na rok fragmenty drogi kalwaryjskiej się osuwały zagrażając także samej bazylice i klasztorowi. Dlatego w XIX wieku klasztor wykupił kamieniołom. Przy pionowej ścianie wybudowano mur, który powstrzymywał dalsze osuwanie się skarpy. Na dnie nieużywanego wyrobiska zebrały się wody gruntowe tworząc jezioro, którego tafla znajdowała się ok. 10 metrów poniżej dzisiejszego poziomu placu. Aby zapełnić wyrobisko, zbudowano specjalną kolejkę, którą transportowano kamienie i ziemię. Po zakończeniu prac plac ten stał się miejscem nabożeństw z udziałem dużej ilości pielgrzymów. Grotę wzniesiono w latach 1912 – 1914.
Taras Groty był trzykrotnie przebudowywany.
Plac przed Grotą Lurdzką otoczony jest 14 kamiennymi grotami skalnymi, w których znajdują się stacje Drogi Krzyżowej. Pośrodku placu stoi kaplica św. Rafała – patrona pielgrzymów, która jest pierwszą stacją obchodów kalwaryjskich.